ELVEDA

Wed, 22 Nov 2006 01:35:01 +0200

ELVADA

Sen yoksan ben olmam bu evde demiştin

Solar demiştin saksıdaki,limon agacın.

Ben anlamamki dilinden,ne ister benden.

Küçük balıklar,fanusta kalır,havasız.

Ne zaman havalandırır bu evi.

Ne yedirirsin sarmanla,boncuğa.

Sonra hep kavga ederler sensizken.

Bilirsin ben anlamam bunlardan demiştin.

AMA BİRKERE BİLE !!!BEN SENSİZ YAŞAYAMAM DEMEDİN.

!!!ELVEDA!!!

.. ( devamı )

HAYLLER

Wed, 22 Nov 2006 01:26:00 +0200

NE HAYALLERİM VARDI BENİM&HAYAL DENİZLERDE&KİMSENİN BİLMEDİĞİ LİMANLARA SENİNLE DEMİR ATACAKTIM BEN&

DEDİMYA NE HAYALLERİM VARDI BENİM&BUNLARI SEN BİLE HİÇ BİLMEDİN:)

.. ( devamı )

ELVADA

Wed, 22 Nov 2006 01:11:00 +0200

Sen yoksan ben olmam bu evde demiştin

Solar demiştin saksıdaki,limon agacın.

Ben anlamamki dilinden,ne ister benden.

Küçük balıklar,fanusta kalır,havasız.

Ne zaman havalandırır bu evi.

Ne yedirirsin sarmanla,boncuğa.

Sonra hep kavga ederler sensizken.

Bilirsin ben anlamam bunlardan demiştin.

AMA BİRKERE BİLE !!!BEN SENSİZ YAŞAYAMAM DEMEDİN.

!!!ELVEDA!!!

.. ( devamı )

DUAA

Fri, 17 Nov 2006 01:30:00 +0200

HER ZAMAN HEPİMİZ İÇİN DUA ET MASUMİYETİNLE!!!

.. ( devamı )

SENİN KADAR

Fri, 17 Nov 2006 01:28:00 +0200

MASUM DEYİLİZ HİÇ BİRİMİZ!! SENİN KADAR

.. ( devamı )

BİR YANIM AGLIYO

Fri, 17 Nov 2006 01:25:00 +0200

Gecenin sesini duyarım..
Hüznümün sessizliğinde.
Ruhumun ağladığını bilirim...
Hasretimin pençesinde...

Yağmurdan ıslanır özlemim...
Issız kalırım gecelerde.
Bulutların ağladığını bilirim...
Benim için inceden inceye.

ŞEBNEM GÜNLÜĞÜ

NE ZALİMMİŞ ŞU YILLAR..

ESKİLER DERDİ KIYMETİNİ BİL
KIZIM ŞU GÜZEL GÜNLERİN
ANLAMAZDIM O ZAMANLAR.
ŞİMDİ BEN DEMEYE BAŞLADIM

,,, KENDİM,,,

.. ( devamı )

EFKAR

Fri, 17 Nov 2006 01:22:00 +0200

Ne gidene ağladım bu hayatta.
Ne gelene hoş geldin dedim.
Gelmek isteyen geldi hayatıma.
gidene hiç hesap sormadım neden diye.

Şimdi ise onların ardından
Bakarken aynadaki yansımama.
Ben deyil bakan bana..
Kır saçlı yüzü çökmüş
Göz altları kırışmış,bir yabancı

YOKSUN

Fri, 17 Nov 2006 01:20:00 +0200

Şimdi yoksun,
Hoyrat bir ruzgar aldı seni.
Bilinmezlere gittin,
Ruhunda yok yanımda.

Sen yoksun
Boşuna yağıyor yağmur
Birlikte ıslanmayacağız ki...

Boşuna bu nehir
Çırpınıp pır pırlanması
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...

Uzar uzar gider
Boşa yorulur yollar
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki...

Özlemlerde ayrılıklar da boşuna
Öyle uzaklardayız
Birlikte ağlayamayacağız ki ...

Seviyorum seni boşuna
Boşuna yaşıyorum
Yaşamı bölüşemeyeceğiz ki ...

VE SONU GELMİYO HAYATIN..

.. ( devamı )

BEN

Fri, 17 Nov 2006 01:19:00 +0200

BEN

İnsan ömrü bir kitap misali değil midir?
Kimininki bir satırlık, kimininki bin sayfalıktır
Tek ortak noktaları bir gün biteceğidir...
Ben hüzün dolu bir kitabım

Benim acılarım sayfa, göz yaşlarımsa mürekkep oldu
Anlattılar birer birer, ama konu hep aynıydı
Hayat akışım bir çizgiydi, çizginin adı ise "hüzün"
Ben hüzün dolu bir kitabım

Senaryo baştan belliymiş, acılar benim kaderimmiş
Mutluluğu yakalamaya uğraşırken, tebessüm etmek bile
Yasakmış

.. ( devamı )

AŞKIN DÜŞMANLARI

Fri, 17 Nov 2006 00:50:00 +0200

ASKIN DUSMANLARI

Bir ilişkiyi mahveden aslında küçük ayrıntılardır... Biten bir aşkın ardından ağlamamak için, nerede hata yaptığınızın bilincine artık varmalısınız..

ONU çok seviyorsunuz ve de kaybetmekten korkuyorsunuz... Korkmanıza aslında gerek yok ama, bir ilişkiyi bitirmek yolunda sizin de payınız var. Belki hoşunuza gitmez ama, büyük sorunların neden olduğu sanılan ayrılıkların ardında aslında sadece, değiştirilebilir küçük detaylar yatar. Peki bunlar neler mi? İşte kulağınıza küpe olması gereken ayrıntılar...

.. ( devamı )

BİLİYORMUSUN

Fri, 17 Nov 2006 00:47:00 +0200

Biliyor musun
Senden ayrılalı sakal bıraktım
Zamanının akışına koyuverdim kendimi
Gömleklerim kolalı değil artık
Pantolonum ütülü değil
Ayakkabım boyalı değil
Öylesine değiştim ki
Görsen tanıyamazsın
Sabahları gün doğarken kalkıyorum
İlk işim bir sigara yakmak oluyor
Ve bir süre denizin hışırtısını dinliyorum
Sonra, apansız sen geliyorsun aklıma
Gözlerin, dudakların, ellerin geliyor
Şimdi nerdesin kim bilir
Yatağında uyuyor olmalısın
Artık beni görme rüyalarında
Korkarsın.
Mevsim sonbahar malum ya
Serde de kör olası şairlik var
Boyuna hüzünlü şeyler düşünüyorum
Ağaçların yaprakları dökülmeğe başladı
Keskin poyrazlar esiyor kuzeyden
Kuşlar durmadan göç ediyor
Ara sıra düşenler oluyor yorgun ya da yaralı
Tutup okşuyorum tüylerini, gagalarından öpüyorum
Ve diyorum ki
Sana kavuşmak için bir göçmen kuş olmalı
İşte böyle
Günler, haftalar geçip gidiveriyor
Saçım, sakalım birbirine karıştı
Yine de her geçen gün
Kendime biraz daha alışıyorum
Ve biliyor musun
Unutamayacağımı bile bile
Seni unutmaya çalışıyorum...

.. ( devamı )

ATATÜRK

Fri, 10 Nov 2006 01:55:00 +0200

SEN VARSIN ATATÜRK'ÜM HER ŞEYİMİZDE

Bu gün yatağımdan hür kalkıyorsam
Ekmeğim ak suyum berraksa,
Ağaçlar çiçek açıyor
Topraklar ısınabiliyorsa,
Sesim gür çıkıyor
Özgür özgür bakabiliyorsam,
Sen varsın gözbebeklerimde
Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

Yazabiliyorsam gönlümce
Okuyabiliyorsam...
Kazabiliyorsam toprağımı
Gün ışığında çapa kürek elde,
Çalışabiliyorsam gece gündüz
Ekip biçebiliyorsam dileğimce,
Sen varsın yüreğimde
Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

M. Esat TOZKOPARAN

.. ( devamı )

İKİ YÜZ

Wed, 08 Nov 2006 13:56:00 +0200

Bulunmalı insanın tek yüzü .
Ben yalansız,riyasız sevdim herkezi.

.. ( devamı )

DOST KALEMİ (SEVGİ ÜSTÜNE)

Wed, 08 Nov 2006 13:49:00 +0200

*SEVGİ ÜSTÜNE*

Sarp ve kayalıklıdır sevginin yolları,

Ama içinize ateş düştü mü izlemekten geri durmayın,

Gerçi sözleri düşlerinizi darmadağın edebilir,

Ama sizinle konuştuğu zaman yine de ona inanmamazlık etmeyin,

Çünkü başınıza tacı oturtacak olan da,

Sizi çarmıha gerecek olan da sevgidir,

Tıpkı püsküllerin mısırı sarışları gibi sevgi de sizi kendisine sarar,

Soyunmanız ve önünde çıplak kalmanız için sizi zorlar,

Bembeyaz kesinceye dek evirir, çevirir,acı verir canınıza,

Boyun eğdirinceye dek ezer, yoğurur sizi,

Sevgi tüm bunları başarır, yeter ki siz kalbinizin sırlarını oğrenin,

ve bu yolla Hayatın yüreğinden bir parça olun,

Ama diyelim ki korkulara kapılmışsınız

Ve sevgiden salt bir huzur ve zevk bekliyorsunuz,

O zaman bir an önce çıplaklığınızı örtün ve sevginin zorlu düzeninden
uzaklaşıp mevsimleri olmayan bir dünyaya sığının daha iyidir,

Karşısındakine kendinden başka birşey vermez Sevgi,

Ve kendinden başka hiçbirşeyi geri almaz,

Çünkü sevgi kendi kendini bütünler ve kendi kendine yeterlidir,

Sevginin kendini mutlu etmekten öte hiçbir arzusu yoktur,

Ama eğer sevgiye kapılmışsanız ve tutkularınız olsun istiyorsanız,

Şunları kendinize seçin;

Tutkunuz,sevginin içinde erimek olsun,

Tutkunuz,aşırı duygusal davranışların getireceği acıları tanımak olsun,

Tutkunuz,kendi Sevgi anlayışınızla kendinizi vurmak olsun,

Varsın istekle ve coşkuyla aksın kanınız,

Tutkunuz,kanatlanmış bir yürekle sabaha gözlerinizi açıp sevgi dolu bir güne
başlayabiliyor oluşa teşekkür etmek olsun,

Tutkunuz,gün öğleye eriştiğinde oturup sevginin heyecanını düşünmek olsun,

Tutkunuz,gün akşama erdiğinde evinize minnet dolu bir yürekle dönebilmek
olsun,

Ve yüreğiniz.. ( devamı )

DOST KALEMİ(KORKULAR)

Wed, 08 Nov 2006 13:47:00 +0200

Korkuya açtık yelkenimizi, neden ve nasıl korktuğumuzu bilmeden. Gecelerin hayatın öznesi olduğu gerçeğinden, gerçeklerin en büyük yalanların en güzel kılıfı olduğunu sezerek kaldık ortasında bir karabasanın . Sevgiler getirdik uzak diyarlardan, kendimize ve gerçeklere uzak sevgiler. Oysa bir kol atımı, bir sigara içimi uzaklıktaydı sevgi, elimizi uzatsak sarıvereceğimiz, sarılsak öpüvereceğimiz kadar yakın bir uzaklıkta. Ama biz belki de kendimize o kadar uzak kalmıştık ki mesafelerin anlamlarını kaybetmiştik. Elimiz yettiğini uzak, düşlerde sakladığımızı yakın sanmıştık. Kafamızda tanıdık bir ezginin tınısı düşsel gezegenlerimizin, düşsek hükümdarları olmuştuk sanki . Olmayana ergiyi baştacı yaptığımızın ayırdında bile olmadan, eski sevgili namzetlerine yazılmış yazılara sığınmıştık . Oysa elimizin erdiği mesafedeydi sevgi , biz ona inat geçmiş zaman olur ki sevdalarındaydık.

Uzakta olmak sorun değil. Sana ulaşamamak yaralıyor beni . Seni uzaktan sevmek de güzel, acı verse de güzel, inan güzel. Bundan haberdar olmaman da konu değil. Sevdanın haberlisi , habersizi, mantığı yada mantıksızlığı yok çünkü. Güneşe duyulan evrensel sevgiden haberdar mıdır güneş? Kuşlar onların ötüşlerine türküler yakıldığını bilirler mi dersin? Sana “seni seviyorum” gibi anonim bir söz söylemekle ne geçecek elime? Senin ve benim ne gibi bir yükselişimiz olacak sonunda?

Kevgire çevrilen gecelerimde düşün.. ( devamı )

DOST KALEMİ Akasya agacı

Wed, 08 Nov 2006 13:44:00 +0200

Yağmur yağıyor akasya… sarı yapraklarından dökülen hüznü, yokluğumda kimlerle paylaşıyorsun bilmiyorum… hayatın içine girmeye çalışıyorum… kıyıdan bakıp seyirci olmanın pek bir getirisi olmadığını anlıyorum yavaş yavaş… yine de kimsesi kalmamış çocuk mahzunluğunda, günlük işlerin peşinde koşturan acemiliğime bakıp bakıp hayıflanıyorum… hayat, ağır gelir mi insana, geliyormuş işte… bana çok ağır geliyor hem de…

bakışlarını görmediğim insanların bakışları üzerimde… yalvarışsız, sorgulayan bakışlar bunlar… nerelerden, nasıl gelirler de bakarlar bana bilmiyorum… ama acılardan geçip geldikleri kesin… parmağını kımıldatmıyor acı…

kaçıp kaçıp sana sığınmamın, korku zoruyla terk edilmiş köylerin hüznüyle bir ilgisi yok…

yola çıkan mülteci, geceye dönmez yüzünü… onun bakışı hep güneşin bir gün mutlaka doğacağı bir noktayı arar… güneş doğar ya da doğmaz… çıkınında sakladığı düşlerin, fırtınalı bir denizde sulara gömülmesine kadar yol alır mülteci… ah o yollar… pasaporta endeksli bir hayatın, yağlı bir ilmek gibi boyna geçmesini anlayamıyorum akasya… yollardan medetimi anla…

inanca vurulan zincirlerin ağırlığı altında eziliyor ruhum…

kişi ki kendisine inanmaz, neye inansa boştur…

benim yüküm, benim.. bu yük bana ağır gelirken, bir de başka yüklerin altına nasıl girerim… kendime ağırım akasya… kuş gibi bedenimde tonlarca hüzün… her gün şaşırmak gibi bir hastalığın pençesinde kıvır kıvır kıvranıyorum…

insanın kendi ağırlığını anlaması çok ağır… o ağırlığın farkına varıp bir şey yapamaması daha da ağır…içimdeki labirentlerden çıkış bulabilsem, çıkıp gideceğim kendimden… yeniden seyircisi olacağım kendimin ve hayatın… kaygısız gözlerle izleyeceğim acemi duruşumu… bir seyirciye yüklene.. ( devamı )

DOST KALEMİ(senin gemin camdan sevgili)

Wed, 08 Nov 2006 13:43:00 +0200

Duydum ki yine umudunu kesmişsin insanlardan,
dostluklardan... Duydum ki yine acımaya başlamışsın
kendine...
Yolunu kimselerin bilmediği, bilmek de istemediği
sevginin o hayal ülkesinde birilerini beklerken çok
üşümüşsün...
İnsan ancak kendisine sevgili olabilir, diyormuşsun.
Şimdi artık yollarda ve binbir hayalin peşinde
sürüklediğin ve yıprattığın sevgine minnet borcunu
ödeyecekmişsin...
Acıyan sevgini şımartacak, onu örtülere saracakmışsın.
Onu kendini güçlü ve korunaklı olduğunu hissetmediğin
hiçbir yerde ortaya çıkarmayacakmışsın...
Sevgini yırtıcı bir kuş gibi yetiştiriyormuşsun.
En iyi savunmanın saldırı olduğunu ve yokolmamak için
yoketmek gerektiğini öğretiyormuşsun ona...
Ona onu, sabırlar, merhametler ve inceliklerle değil,
hazlar, hayranlıklar ve kıskanç ilgilerle
besleneceğini vadediyormuşsun.
Her gece uyumadan önce arkasında Che Guevera’nın resmi
olan aynanla konuşuyormuşsun: Bir sen varsın önemli
olan, bir sen varsın gerçek olan... Hem onca acıya
rağmen hala güzelim...
Ve artık kendime yasaklıyorum başkalarına acımayı ve
hayatın acısını...
Aynadaki nefesinin buğusunu görüyorum buradan.
Gözlerinle gözgöze gelemediğim için tutup aynadaki
buğuyu öpüyorsun.
Yaralı kendini öpüyorsun...
Çekmeceden cüzdanının çıkarıp içindeki kredi
kartlarını seyrediyorsun zoraki bir hayranlıkla.
İçinde sevgini sakladığğın kaleyi daha da
güçlendirmeyi geçiriyorsun aklından.
Kredi kartlarını yalıyorsun dilinle ve onların zehirli
tadını içine akıtıyorsun.
Bankamatikten her para çektiğinde kulağına gelen ölüm
çığlıklarına alıştırmak istiyorsun kendini böylece.
Hem senden güçsüzlerin ölümü, hem bu ölümleri gizleyen
ve bütün katliamları anında temize çeken teknolojinin
zehirli tadı sarıyor şimdi sevginin yaralarını.
Bankamatikten her para çektiğinde kula.. ( devamı )

Geceler beni uyutmuyor yar!

Wed, 08 Nov 2006 13:40:00 +0200

Geceler beni uyutmuyor yar..

Geceler beni uyutmuyor yar!
kanlı bir devrim gibi başlayan evrimin
ve sürüp giden sürecin
son piyonlarını sürüyor
hayatımın kuralsız oyununda

ayrılık aşkla başlar,
ölüm, doğmakla
ve acıya uzayan geceyi
çekmiyor üstümden güneş
doğmakla....

gece uyutmuyor beni yar!
gece avutmuyor hüznümü
şaşkın düşlere savurup
bütün kaçışlarda sana çeviriyor yüzümü....

en çok sana benzetirim geceyi..dolunayda yüzün, venüs'te gözlerin ve gözlerini kırptıkça yıldızlara akan gözlerim...eflatun yıldızların kaydığı gece mavi, masmavi deniz kadar...ama avutmuyor beni boynundan göğüslerine akan bir damlanın bıraktığı iz kadar...

parmak uçlarımda göğüs izlerin
eflatun yıldızların dudakları boynumda
bir güle dokundukça büyüyen şehvet
ve titrek arzular birikiyor koynumda

Gece uyutmuyor beni yar!
düşler birikiyor şafaklarıma
örgütlü, örgütsüz bir ihtilalin namluları
dayanıyor şakaklarıma

yine de, inadına hayat bulaşıyor fikrime ömrümün sensiz ihtilal şafağında.ama yakışmıyor yaşamak, devrimsel bir aşkın evrimsel ayrılığında....

gecem, bir düşün nezaretinde
gecem, bir gidişin esaretinde
sevdam ecelime gebe yar!
gecenin el değmemiş bekaretinde

gece bana sataşıyor yar! rahmimde ecelimi döller ve bedenimde mayalanır mor bakışlı ölümler...
gece uyutmuyor beni yar!
gece ayaz, gece soğuk, gece cinayetimin azrail suretinde
mezarım olacak yar!
gece korkunç
bir musalla taşı kadar...

hiç bir şafak paklamaz beni
yarin kollarında dar ağacımı kurun
yarınlara yar olmam artık
iyisi mi beni bu gece vurun! !

.. ( devamı )

BİÇİLMİŞ BİR ÖMRE DAİR

Wed, 08 Nov 2006 13:36:00 +0200

BİÇİLMİŞ BİR ÖMRE DAİR

kışın soğuk ve yağışlı,
yazın sıcak ve kurak aşklar yaşanan
ışıksız köyün karanlığında
yazgısı yağmurla gelen çocuklardık
ıslandığımız sokakların ismi olmasa da...

yağmura sevdalı yüreklerdik
ellerimize tutuşturulmuş yangınlara inat
ve o yangınlar ki;
şakağa dayanmış namlu,
ucunda tutuşan yürek,
ve
tutuşan yüreğe yakılan ağıt...

vurulmuş gökyüzünde
yazgısı yağmurla gelen çocuklardık
ıslandığımız sokakların ismi olmasa da...

tut ki; yağmura bıraktın saçlarını
şimdi,
çalınmış bir ömrün
damlaları mı akacak boynuna doğru?
habersiz yağmurlar yağacak oysa
alnın ıslanmasa da olur
yazgın yazılmasa da

seni vurur da bütün vurgunlar
yine de
vurulmayadır oynadığın bütün oyunlar....

şimdi git çatlat sabrını,
teammüden öldür bildiklerini
ve dokunma yağmurla gelen yazgına
vasati kırk çöptür çünkü
tek tek say

kışın soğuk ve yağışlı,
yazın sıcak ve kurak aşklar yaşanan
ışıksız köyün karanlığında
yazgısı yağmurla gelen çocuklardık
ıslandığımız sokakların ismi olmasa da...

yağmura sevdalı yüreklerdik
ellerimize tutuşturulmuş yangınlara inat
ve o yangınlar ki;
şakağa dayanmış namlu,
ucunda tutuşan yürek,
ve
tutuşan yüreğe yakılan ağıt...

vurulmuş gökyüzünde
yazgısı yağmurla gelen çocuklardık
ıslandığımız sokakların ismi olmasa da...

tut ki; yağmura bıraktın saçlarını
şimdi,
çalınmış bir ömrün
damlaları mı akacak boynuna doğru?
habersiz yağmurlar yağacak oysa
alnın ıslanmasa da olur
yazgın yazılmasa da

seni vurur da bütün vurgunlar
yine de
vurulmayadır oynadığın bütün oyunlar....

şimdi git çatlat sabrını,
teammüden öldür bildiklerini
ve dokunma yağmurla gelen yazgına
vasati kırk çöptür ç.. ( devamı )

ATEŞ BÖCEĞİ (EBRUM DAN SİZLERE)

Wed, 08 Nov 2006 13:32:00 +0200

bütün kentler tanır beni
ben her kesi...
hepimiz bir yalnızlığız
hepimiz bir yalnızlıkta
ve her kes sensin aslında
ya da ben...

bütün zamirler ikinci tekil
ve zaman
hep durduğu yerde cümle içinde...
oysa
el deymemiş bir karanlık isterdim
tek bir yıldız bile olmamalı gökyüzünde
geceyi gece yapan karanlık,
ve ben bir ateş böceği olmalıydım

yalnızlık yaratan bir kalabalık
ve kalabalık bir yalnızlıktan uzak
belki de bir adada
yalnızlığının farkında olmadan...
kimbilir kolomb'un biri çıkardı
keşfederdi yalnızlığını adanın ve ben keşfederdim bütün yalnızlıkları...

sen yoksan
ben bir ateş böceği olmalıydım

hiç bir rolüm olmamalı
hiç bir sahnede
ben bağlandım mı hiç bir imza bağlamamalı
ve sevdim mi yüzüğümüz bile olmamalı
hiç bir ülkenin vatandaşı olmalıydım
ya da hepsinin...

geceyle yüzleşmeliydi karanlık
ve aşkla yalnızlık
her kes kendini yaşamalıydı
bense sadece seni...

ışığın boğduğu kadar kamaşmaktayım şimdi
ve toplumsal kefeni giydirilmiş,
sadece rol icabı yaşamaktayım
oysa
sen yaşama karşı duruşumsun,
sen benim isyan ateşim
ve
meydan okuyuşumsun dünyaya...
sevgim mavzer;
namlusunda aşk fişeği
ve biz namlı savaşçılarıyız bu destanın...

sen yoksan
el deymemiş bir karanlık olmalı
tek yıldız bile olmamalı gökyüzünde
geceyi gece yapan karanlık
ve ben bir ateş böceği olmalıyım

ve ben bir ateş...

.. ( devamı )

ŞEBNEM&GÜNLÜĞÜ

ELVEDA

ELVADA

HAYLLER

ELVADA

DUAA

SENİN KADAR

BİR YANIM AGLIYO

EFKAR

YOKSUN

BEN

AŞKIN DÜŞMANLARI

BİLİYORMUSUN

ATATÜRK

İKİ YÜZ

DOST KALEMİ (SEVGİ ÜSTÜNE)

DOST KALEMİ(KORKULAR)

DOST KALEMİ Akasya agacı

DOST KALEMİ(senin gemin camdan sevgili)

Geceler beni uyutmuyor yar!

BİÇİLMİŞ BİR ÖMRE DAİR

ATEŞ BÖCEĞİ (EBRUM DAN SİZLERE)